|
Anoreksja to choroba, w której fałszywa ocena własnego ciała prowadzi do głodzenia się. W ten sposób w życiu osoby, która cierpi z powodu anoreksji, jedzenie pozostaje w centrum zainteresowania. Charakterystycznymi objawami są także: lęk przed otyłością, utrzymanie wagi ciała poniżej 85% wagi należnej, u kobiet zaburzenia miesiączkowania, a także silne reakcje emocjonalne na nawet znikome zmiany wagi (gdy następuje wzrost -odczuwanie złości, przy spadku wagi- uczucie euforii). Choroba ta czasami przyjmuje formę bulimiczną, to znaczy występują w niej regularne okresy objadania się i wymiotowania lub przeczyszczania.
Anoreksja jest bardzo poważną i niebezpieczną dla zdrowia i życia chorobą, gdyż utrata tkanki tłuszczowej i masy mięśniowej powoduje często nietolerancję chłodu, zwolnienie liczby oddechów, zasinienie stóp, a także inne nieprawidłowości ze strony układu sercowo-naczyniowego (np. omdlenia, zawroty głowy), układu trawiennego, rozrodczego, neuropsychiatrycznego, a także kostnego.
Jeśli czujesz ciągły przymus jedzenia, często przejadasz się dużą ilością jedzenia i jednocześnie przeciwdziałasz przybieraniu na wadze poprzez prowokowanie wymiotów, nadużywanie środków przeczyszczających, stosowanie głodówek oraz przyjmując leki tłumiące łaknienie prawdopodobnie cierpisz z powodu bulimii.
Bulimia jest groźna dla zdrowia i życia, ponieważ cykle objadania się i wymiotowania prowadzić mogą do schorzeń dziąseł i ubytków zębów, odwodnienia, zaburzeń równowagi elektrolitowej, zaburzeń pracy serca, uszkodzeń nerek, odwrócenia perystaltyki jelit, napadów padaczkowych, osłabienia mięśni, a nawet śmierci. Bulimia może powodować depresję (czasami myśli samobójcze) lub nieracjonalne zachowania. Bulimia często jest manifestacją uczuć, których zwykle młode osoby nie potrafią wyrazić, dlatego też leczenie bulimii (anoreksji także) odbywa się głównie poprzez psychoterapię.
|
